Storythai

เพื่อน

ห๊ะ อะไรนะ?

เพื่อนไง

อ๋อ.. เพื่อน

ใช่ไง  เพื่อน

อืม.. เพื่อน

เพื่อน

เพื่อน

เพื่อน

เพื่อน

เพื่อน

เพื่อน

เพื่อน

เพื่อน

เพื่อน

เพื่อน

เพื่อน

เพื่อน

เพื่อน

เพื่อน

เพื่อน

เพื่อนเพื่อนเพื่อนเพื่อนเพื่อนเพื่อนเพื่อนเพื่อนเพื่อนเพื่อนเพื่อนเพื่อนเพื่อนเพื่อนเพื่อนเพื่อน

..เพื่อน..

เอียน

อยากอ้วก

...

เพื่อน

ห๊ะ อะไรนะ?

เพื่อนไง

อ๋อ.. เพื่อน

ใช่ไง  เพื่อน

อืม.. เพื่อน

เพื่อน

เพื่อน

เพื่อน

เพื่อน

เพื่อน

เพื่อน

เพื่อน

เพื่อน

เพื่อน

เพื่อน

เพื่อน

เพื่อน

เพื่อน

เพื่อน

เพื่อน

เพื่อนเพื่อนเพื่อนเพื่อนเพื่อนเพื่อนเพื่อนเพื่อนเพื่อนเพื่อนเพื่อนเพื่อนเพื่อนเพื่อนเพื่อนเพื่อน

..เพื่อน..

เอียน

อยากอ้วก

...

เปนไข้อีกแล้ว เห้อ..

ปีนี้รอบที่เท่าไหร่วะ จำไม่ได้

แต่รู้สึกว่าเพิ่งป่วยไปแหม่บๆ

ไปวิ่งละยังจะป่วยอีก เจริญจริงแฮะ

เซง อยากหายไวๆ

วันนี้ไปวิ่งมา ปกติวิ่งเสร็จกินน้ำขวดนึง

แต่วันนี้เอาน้ำไปเอง กลับกินไม่หมดขวดว่ะ

แปลกอ่ะ กินไข้ละกินน้ำไม่ค่อยลง รู้สึกพะอืดพะอม จะอ้วกๆ

ทำไมก็ไม่รู้ มันช่างน่าแปลกใจ..

เมื่อวานนี้ไปสลบอยู่ห้องแม่

ทีแรกกะขึ้นไปนอนเล่น คุยกะแม่

แต่พอดีแม่ชวนนอนด้วยก็เลยนอนกะแม่ซะเลย

นอนเสื่อ ตากพัดลมหนาวอ่ะ 

แต่นอนแอร์ที่ห้องไม่หนาว เพราะใส่เสื้อหนาวนอน + ห่มผ้า

ใครรู้คงคิดว่า ไอ้นี่บ้ารึเปล่า 555

นอนกะแม่ก็ดีนะ เปลี่ยนบรรยากาศ

อบอุ่นดี เด๋ววันนี้เอาอีก

จิบอกว่า มัน (คือเราเอง) กะลังขาดความอบอุ่น

5 5 5 5

เห็นจะจริง!

ความจิง แม่อาจจะรู้อยู่ในใจ เลยเอ่ยปากชวนให้นอนด้วยกัน

คงไม่อยากให้เราเปนซากุโระผู้โดดเดี่ยวมั้งนะ

แม่บอกว่า ชั้นรักเทอนะ ดีละ ตอนนี้ระก็อยู่กับครอบครัว รักคนในครอบครัวให้มากนะ ไม่มีใครทิ้งระหรอก

เราบอก ทำมาเปนซึ้งอ่ะ

แม่บอก ชั้นซึ้งมานานละ  555

จิงอ่ะแม่ ?!?

555555

อยากหายป่วยเร็วๆ

อยากไปบ้านสีชมพูอีก

อยากมีความสุข

โอ้ย..สารพัดจะอยาก

ให้มันได้ซักอย่างนะ

แหะ...

เพื่อน

ห๊ะ อะไรนะ?

เพื่อนไง

อ๋อ.. เพื่อน

ใช่ไง  เพื่อน

อืม.. เพื่อน

เพื่อน

เพื่อน

เพื่อน

เพื่อน

เพื่อน

เพื่อน

เพื่อน

เพื่อน

เพื่อน

เพื่อน

เพื่อน

เพื่อน

เพื่อน

เพื่อน

เพื่อน

เพื่อนเพื่อนเพื่อนเพื่อนเพื่อนเพื่อนเพื่อนเพื่อนเพื่อนเพื่อนเพื่อนเพื่อนเพื่อนเพื่อนเพื่อนเพื่อน

..เพื่อน..

เอียน

อยากอ้วก

...

เปนไข้อีกแล้ว เห้อ..

ปีนี้รอบที่เท่าไหร่วะ จำไม่ได้

แต่รู้สึกว่าเพิ่งป่วยไปแหม่บๆ

ไปวิ่งละยังจะป่วยอีก เจริญจริงแฮะ

เซง อยากหายไวๆ

วันนี้ไปวิ่งมา ปกติวิ่งเสร็จกินน้ำขวดนึง

แต่วันนี้เอาน้ำไปเอง กลับกินไม่หมดขวดว่ะ

แปลกอ่ะ กินไข้ละกินน้ำไม่ค่อยลง รู้สึกพะอืดพะอม จะอ้วกๆ

ทำไมก็ไม่รู้ มันช่างน่าแปลกใจ..

เมื่อวานนี้ไปสลบอยู่ห้องแม่

ทีแรกกะขึ้นไปนอนเล่น คุยกะแม่

แต่พอดีแม่ชวนนอนด้วยก็เลยนอนกะแม่ซะเลย

นอนเสื่อ ตากพัดลมหนาวอ่ะ 

แต่นอนแอร์ที่ห้องไม่หนาว เพราะใส่เสื้อหนาวนอน + ห่มผ้า

ใครรู้คงคิดว่า ไอ้นี่บ้ารึเปล่า 555

นอนกะแม่ก็ดีนะ เปลี่ยนบรรยากาศ

อบอุ่นดี เด๋ววันนี้เอาอีก

จิบอกว่า มัน (คือเราเอง) กะลังขาดความอบอุ่น

5 5 5 5

เห็นจะจริง!

ความจิง แม่อาจจะรู้อยู่ในใจ เลยเอ่ยปากชวนให้นอนด้วยกัน

คงไม่อยากให้เราเปนซากุโระผู้โดดเดี่ยวมั้งนะ

แม่บอกว่า ชั้นรักเทอนะ ดีละ ตอนนี้ระก็อยู่กับครอบครัว รักคนในครอบครัวให้มากนะ ไม่มีใครทิ้งระหรอก

เราบอก ทำมาเปนซึ้งอ่ะ

แม่บอก ชั้นซึ้งมานานละ  555

จิงอ่ะแม่ ?!?

555555

อยากหายป่วยเร็วๆ

อยากไปบ้านสีชมพูอีก

อยากมีความสุข

โอ้ย..สารพัดจะอยาก

ให้มันได้ซักอย่างนะ

แหะ...

ไประยองมา ปกติไม่ค่อยจะอยากไปหรอก

คราวนี้ก่อนไปก็เซ็งแม่ (มากๆ) ไม่อยากไปเลยย

แต่พอไปเข้าจิงๆก็ไม่เลวนะ ดีซะอีก 55

งี้แหละ อะไรก็เปลี่ยนแปลงได้ จะไปเอาแน่อะไรกะคน

เปลี่ยนไปเรื่อย ไร้จุดสิ้นสุด..

ก็ไปเช็งเม้งก่อนตอนเช้า ละก็ไปแวะกินสุกี้ที่ BigC

เสร็จสรรพเรียบร้อยก็ขึ้นบ้าน

ไปถึงก็ล้างระเบียง แล้วก็นอนนน (ง่วงมาก)

ตื่นมาก็เบื่อๆ ลงไปเดินรอบๆบ้านดูต้นไม้ คุยกับป๊ากะแม่

แล้วก็นอนดู TV ไป  พอ 4โมงรู้สึกเบื่อมาก อยู่เฉยไม่ได้อีกต่อไป  เลยออกไปเดินเล่นคนเดียว

เดิน นั่งคุย ทำไรไปเรื่อยเปื่อย  แต่ก็โอ มันก็เพลินใช่ได้

อาจเปนเพราะอยู่กับต้นไม้รึเปล่า ไม่รู้เหมือนกัน

จิกะเล็กไปถีบเรือ เราก็ไปยืนดู พอ 2 คนนั่นเค้าขึ้นจากเรือก็เดินกลับบ้านกันด้วยกัน

ไปถึงแม่เตรียมข้าวไว้เรียบร้อย  เราก็ dinner กัน  พออิ่มก็ลุกไปดู อิมซังอ๊ก กันต่อ

เราว่าดูหนังที่บ้านนี้ สนุกกว่าดูที่บ้านตัวเองเปนไหนๆ

ทุกคนก็ตั้งใจดูกันมากกก 

สงสัยมันจะคนละ feelin กันนะ 555

บรรยากาศมันสบาย ทำให้สบายใจด้วยมั้งนะ

จบปุ๊บ เราก็ไปอาบน้ำนอน สบายอ่ะ  อยู่คนเดียว แอร์เย็นๆ

ช่วงนี้อากาศร้อนมาก ถ้าไม่มีแอร์แล้วรู้สึกอยู่ไม่ได้เลย หงุดหงิดสุดๆ

ไม่รู้เปนไอ้บ้าขี้ร้อนไปตั้งแต่เมื่ไหร่เหอะ

ตื่นเช้าอีกวันตอน 7 โมง

ความจิงรู้สึกตัวตั้งแต่ตี 4 แต่ไม่รู้จะตื่นมาคุยกะหมาที่ไหน 55

อาบน้ำลงมา กินกาแฟกะซาลาเปาไส้ครีม

เดี๋ยวนี้ติดกาแฟหนึบ กินมันทุกวัน ถ้าไม่กินหน้าจะเหมือนซอมบี้มากกว่าคน - -"

แล้วก็นั่งดูละคร จักรๆวงศ์ๆ พระสังข์อ่ะ มันก็สนุกเห่ยๆไปตามเรื่องตามราว

ว่าแต่เด็กตัวเล็กๆนั่น น่ารักดีว่ะ

กินเสร็จก็ช่วยแม่เช็ดบ้านอีกที และเก็บของเตรียมตัวกลับบ้านเดิม

อะไรก็ดีนะบ้านนี้ แต่ถ้ามีแม่บ้านด้วยจะดีมากกกกกกก

เหนื่อยที่ต้องมานั่งทำนั่นทำนี่เอง คือคนมันขี้เกียจถ้าพูดกันตรงๆอ่ะนะ 55

ไปแวะกิน seafood ป้ายาก่อนกลับด้วย แล้วก็หันเฮดกลับบ้าน

ถึงบ้านราวๆ บ่ายโมง รีบขึ้นไปอาบน้ำเลย ร้อนมาก อยากจะบ้า

เมื่อทุกคนพร้อม ก็เข้า Bkk ไปส่งเล็กต่อ และรอแม่ไปงานศพคนนั้นคนนี้ด้วย

ไม่รู้จะทำไร คือไร้จุดหมายโดยสิ้นเชิง เลยไปเดิน shopping ที่ Paragon กะจิแทน

ไม่ได้ซื้อไรมากมาย ได้ของมานิดหน่อยเอง 

ของ .. ตอนเห็นก็อยากได้ แต่พอซื้อมาแล้วก็งั้นๆ 

ของนอกกายได้มาก็ไร้ความหมาย  ว่ามะ

อยากมีความสุขมากกว่า

ความสุขข้างในน่ะ

แต่มันหาซื้อได้ที่ไหนล่ะ

เห้อ..

ถ้ามีความสุขขายกล่องละ 100

ว่าจะซื้อเก็บมันซัก 365 กล่อง

จะได้สุขไปอีกซัก 1 ปี..

ผ่านไปได้อีก 1 ปี

สุก สุก กว่าจะ สุข..

5 5 5

จะตายก่อนไม๊

หวังว่าคงไม่นะ

เพื่อน

ห๊ะ อะไรนะ?

เพื่อนไง

อ๋อ.. เพื่อน

ใช่ไง  เพื่อน

อืม.. เพื่อน

เพื่อน

เพื่อน

เพื่อน

เพื่อน

เพื่อน

เพื่อน

เพื่อน

เพื่อน

เพื่อน

เพื่อน

เพื่อน

เพื่อน

เพื่อน

เพื่อน

เพื่อน

เพื่อนเพื่อนเพื่อนเพื่อนเพื่อนเพื่อนเพื่อนเพื่อนเพื่อนเพื่อนเพื่อนเพื่อนเพื่อนเพื่อนเพื่อนเพื่อน

..เพื่อน..

เอียน

อยากอ้วก

...

เปนไข้อีกแล้ว เห้อ..

ปีนี้รอบที่เท่าไหร่วะ จำไม่ได้

แต่รู้สึกว่าเพิ่งป่วยไปแหม่บๆ

ไปวิ่งละยังจะป่วยอีก เจริญจริงแฮะ

เซง อยากหายไวๆ

วันนี้ไปวิ่งมา ปกติวิ่งเสร็จกินน้ำขวดนึง

แต่วันนี้เอาน้ำไปเอง กลับกินไม่หมดขวดว่ะ

แปลกอ่ะ กินไข้ละกินน้ำไม่ค่อยลง รู้สึกพะอืดพะอม จะอ้วกๆ

ทำไมก็ไม่รู้ มันช่างน่าแปลกใจ..

เมื่อวานนี้ไปสลบอยู่ห้องแม่

ทีแรกกะขึ้นไปนอนเล่น คุยกะแม่

แต่พอดีแม่ชวนนอนด้วยก็เลยนอนกะแม่ซะเลย

นอนเสื่อ ตากพัดลมหนาวอ่ะ 

แต่นอนแอร์ที่ห้องไม่หนาว เพราะใส่เสื้อหนาวนอน + ห่มผ้า

ใครรู้คงคิดว่า ไอ้นี่บ้ารึเปล่า 555

นอนกะแม่ก็ดีนะ เปลี่ยนบรรยากาศ

อบอุ่นดี เด๋ววันนี้เอาอีก

จิบอกว่า มัน (คือเราเอง) กะลังขาดความอบอุ่น

5 5 5 5

เห็นจะจริง!

ความจิง แม่อาจจะรู้อยู่ในใจ เลยเอ่ยปากชวนให้นอนด้วยกัน

คงไม่อยากให้เราเปนซากุโระผู้โดดเดี่ยวมั้งนะ

แม่บอกว่า ชั้นรักเทอนะ ดีละ ตอนนี้ระก็อยู่กับครอบครัว รักคนในครอบครัวให้มากนะ ไม่มีใครทิ้งระหรอก

เราบอก ทำมาเปนซึ้งอ่ะ

แม่บอก ชั้นซึ้งมานานละ  555

จิงอ่ะแม่ ?!?

555555

อยากหายป่วยเร็วๆ

อยากไปบ้านสีชมพูอีก

อยากมีความสุข

โอ้ย..สารพัดจะอยาก

ให้มันได้ซักอย่างนะ

แหะ...

ไประยองมา ปกติไม่ค่อยจะอยากไปหรอก

คราวนี้ก่อนไปก็เซ็งแม่ (มากๆ) ไม่อยากไปเลยย

แต่พอไปเข้าจิงๆก็ไม่เลวนะ ดีซะอีก 55

งี้แหละ อะไรก็เปลี่ยนแปลงได้ จะไปเอาแน่อะไรกะคน

เปลี่ยนไปเรื่อย ไร้จุดสิ้นสุด..

ก็ไปเช็งเม้งก่อนตอนเช้า ละก็ไปแวะกินสุกี้ที่ BigC

เสร็จสรรพเรียบร้อยก็ขึ้นบ้าน

ไปถึงก็ล้างระเบียง แล้วก็นอนนน (ง่วงมาก)

ตื่นมาก็เบื่อๆ ลงไปเดินรอบๆบ้านดูต้นไม้ คุยกับป๊ากะแม่

แล้วก็นอนดู TV ไป  พอ 4โมงรู้สึกเบื่อมาก อยู่เฉยไม่ได้อีกต่อไป  เลยออกไปเดินเล่นคนเดียว

เดิน นั่งคุย ทำไรไปเรื่อยเปื่อย  แต่ก็โอ มันก็เพลินใช่ได้

อาจเปนเพราะอยู่กับต้นไม้รึเปล่า ไม่รู้เหมือนกัน

จิกะเล็กไปถีบเรือ เราก็ไปยืนดู พอ 2 คนนั่นเค้าขึ้นจากเรือก็เดินกลับบ้านกันด้วยกัน

ไปถึงแม่เตรียมข้าวไว้เรียบร้อย  เราก็ dinner กัน  พออิ่มก็ลุกไปดู อิมซังอ๊ก กันต่อ

เราว่าดูหนังที่บ้านนี้ สนุกกว่าดูที่บ้านตัวเองเปนไหนๆ

ทุกคนก็ตั้งใจดูกันมากกก 

สงสัยมันจะคนละ feelin กันนะ 555

บรรยากาศมันสบาย ทำให้สบายใจด้วยมั้งนะ

จบปุ๊บ เราก็ไปอาบน้ำนอน สบายอ่ะ  อยู่คนเดียว แอร์เย็นๆ

ช่วงนี้อากาศร้อนมาก ถ้าไม่มีแอร์แล้วรู้สึกอยู่ไม่ได้เลย หงุดหงิดสุดๆ

ไม่รู้เปนไอ้บ้าขี้ร้อนไปตั้งแต่เมื่ไหร่เหอะ

ตื่นเช้าอีกวันตอน 7 โมง

ความจิงรู้สึกตัวตั้งแต่ตี 4 แต่ไม่รู้จะตื่นมาคุยกะหมาที่ไหน 55

อาบน้ำลงมา กินกาแฟกะซาลาเปาไส้ครีม

เดี๋ยวนี้ติดกาแฟหนึบ กินมันทุกวัน ถ้าไม่กินหน้าจะเหมือนซอมบี้มากกว่าคน - -"

แล้วก็นั่งดูละคร จักรๆวงศ์ๆ พระสังข์อ่ะ มันก็สนุกเห่ยๆไปตามเรื่องตามราว

ว่าแต่เด็กตัวเล็กๆนั่น น่ารักดีว่ะ

กินเสร็จก็ช่วยแม่เช็ดบ้านอีกที และเก็บของเตรียมตัวกลับบ้านเดิม

อะไรก็ดีนะบ้านนี้ แต่ถ้ามีแม่บ้านด้วยจะดีมากกกกกกก

เหนื่อยที่ต้องมานั่งทำนั่นทำนี่เอง คือคนมันขี้เกียจถ้าพูดกันตรงๆอ่ะนะ 55

ไปแวะกิน seafood ป้ายาก่อนกลับด้วย แล้วก็หันเฮดกลับบ้าน

ถึงบ้านราวๆ บ่ายโมง รีบขึ้นไปอาบน้ำเลย ร้อนมาก อยากจะบ้า

เมื่อทุกคนพร้อม ก็เข้า Bkk ไปส่งเล็กต่อ และรอแม่ไปงานศพคนนั้นคนนี้ด้วย

ไม่รู้จะทำไร คือไร้จุดหมายโดยสิ้นเชิง เลยไปเดิน shopping ที่ Paragon กะจิแทน

ไม่ได้ซื้อไรมากมาย ได้ของมานิดหน่อยเอง 

ของ .. ตอนเห็นก็อยากได้ แต่พอซื้อมาแล้วก็งั้นๆ 

ของนอกกายได้มาก็ไร้ความหมาย  ว่ามะ

อยากมีความสุขมากกว่า

ความสุขข้างในน่ะ

แต่มันหาซื้อได้ที่ไหนล่ะ

เห้อ..

ถ้ามีความสุขขายกล่องละ 100

ว่าจะซื้อเก็บมันซัก 365 กล่อง

จะได้สุขไปอีกซัก 1 ปี..

ผ่านไปได้อีก 1 ปี

สุก สุก กว่าจะ สุข..

5 5 5

จะตายก่อนไม๊

หวังว่าคงไม่นะ

บรรยายความรู้สึกชีวิตช่วงนี้ไม่ถูกเลย

รู้แต่มันว่างเปล่ามากๆข้างใน

บางทีก็รู้สึก ทรมานมาก

แต่บางทีก็ โอเค อยู่ได้

คงเป็นเพราะคนเรารู้จักที่จะปรับตัวต่อสถานการ์ณต่างๆที่เกิดขึ้นรอบๆตัวมั้งนะ

แรกๆอาจจะแย่ แต่ผ่านไปๆ มันก็จะ stable ขึ้นเรื่อยๆ

Hope so..

เหตุการ์ณมากมายที่เกิดขึ้น เป็นบทเรียนล้ำค่ากับชีวิตเรามาก

สอนให้เรารู้ ถึงสัจธรรมของชีวิต คือ การมีอยู่ และดับไป

สอนให้เรารู้จัก และเข้าใจธรรมชาติของความเป็น คน

สอนให้เรายืนอยู่บน พฐ. ของความจริง และยอมรับความจริง

สอนให้เรารู้จักตัวเอง เรียนรู้ที่จะปรับปรุงตัวเองให้ดีขึ้น

สอนให้เรารู้จักที่จะแยกแยะและจัดลำดับความสำคัญเรื่องต่างๆของชีวิต ว่าอะไรมาก่อน มาหลัง

ที่สำคัญที่สุด มันทำให้เรารู้ว่า สถาบันครอบครัวเปนสิ่งที่สำคัญที่สุดต่อชีวิตของเรา

ครอบครัวจะอยู่เคียงข้างเราเสมอ ไม่ว่าจะสุข จะทุกข์ ไม่ว่าเราจะดีจะชั่ว

เค้าก็จะเลือกที่จะอยู่ข้างเรา และไม่มีวันทำร้ายเรา

การที่เราให้ที่บ้านเข้าถึงเรามากขึ้น แชร์ความรู้สึกซึ่งกันและกันได้

เป็นสิ่งที่ทำให้เรารู้สึกดีมาก และสามารถผ่านวันแต่ละวันไปได้เรื่อยๆ

คำพูดของแม่ที่ให้ข้อคิดและสอนเรา คำพูดที่เตือนสติ ทำให้เรารู้สึกเติบโต

ความเสียใจยังคงอยู่ แต่เราเรียนรู้ที่จะจัดมันให้เข้าที่เข้าทาง

ความอดทนจะทำให้เราข้ามผ่านทุกอย่างไปได้

สติ จะพาชีวิตเราไปสู่ทางที่ดีและถูกต้อง

ในตอนนี้สิ่งที่หวังมากที่สุด คืออยากเป็นคนที่เข้มแข็ง และอยุ่ได้อย่างมั่นคง มั่นใจ มีสติ

ถ้าทำได้สมบูรณ์เมื่อไหร่ คิดว่า ความสุขก็คงมายืนรออยู่ตรงหน้าแล้ว

จิงๆ ความสุข อยู่ใกล้แค่เอื้อม เพียงแต่ความอ่อนแอ ทำให้เราเข้าไม่ถึง

หวังว่าเราคงจะรับมือกับทุกอย่างอย่างมีสติ และดีขึ้นเรื่อยๆ ตามลำดับ

ชีวิตที่มีความสุข รออยู่ และไม่ว่ายังไง เราจะไปให้ถึงให้ได้

555

Smile 'n laugh as much as possible even crying inside.

It doesnt matter if wanna cry, but cry @least that possible.

Keep going on until the breath has gone...

Happiness is not far away juz open mind to feel it.

Juz feel it....

เพื่อน

ห๊ะ อะไรนะ?

เพื่อนไง

อ๋อ.. เพื่อน

ใช่ไง  เพื่อน

อืม.. เพื่อน

เพื่อน

เพื่อน

เพื่อน

เพื่อน

เพื่อน

เพื่อน

เพื่อน

เพื่อน

เพื่อน

เพื่อน

เพื่อน

เพื่อน

เพื่อน

เพื่อน

เพื่อน

เพื่อนเพื่อนเพื่อนเพื่อนเพื่อนเพื่อนเพื่อนเพื่อนเพื่อนเพื่อนเพื่อนเพื่อนเพื่อนเพื่อนเพื่อนเพื่อน

..เพื่อน..

เอียน

อยากอ้วก

...

เปนไข้อีกแล้ว เห้อ..

ปีนี้รอบที่เท่าไหร่วะ จำไม่ได้

แต่รู้สึกว่าเพิ่งป่วยไปแหม่บๆ

ไปวิ่งละยังจะป่วยอีก เจริญจริงแฮะ

เซง อยากหายไวๆ

วันนี้ไปวิ่งมา ปกติวิ่งเสร็จกินน้ำขวดนึง

แต่วันนี้เอาน้ำไปเอง กลับกินไม่หมดขวดว่ะ

แปลกอ่ะ กินไข้ละกินน้ำไม่ค่อยลง รู้สึกพะอืดพะอม จะอ้วกๆ

ทำไมก็ไม่รู้ มันช่างน่าแปลกใจ..

เมื่อวานนี้ไปสลบอยู่ห้องแม่

ทีแรกกะขึ้นไปนอนเล่น คุยกะแม่

แต่พอดีแม่ชวนนอนด้วยก็เลยนอนกะแม่ซะเลย

นอนเสื่อ ตากพัดลมหนาวอ่ะ 

แต่นอนแอร์ที่ห้องไม่หนาว เพราะใส่เสื้อหนาวนอน + ห่มผ้า

ใครรู้คงคิดว่า ไอ้นี่บ้ารึเปล่า 555

นอนกะแม่ก็ดีนะ เปลี่ยนบรรยากาศ

อบอุ่นดี เด๋ววันนี้เอาอีก

จิบอกว่า มัน (คือเราเอง) กะลังขาดความอบอุ่น

5 5 5 5

เห็นจะจริง!

ความจิง แม่อาจจะรู้อยู่ในใจ เลยเอ่ยปากชวนให้นอนด้วยกัน

คงไม่อยากให้เราเปนซากุโระผู้โดดเดี่ยวมั้งนะ

แม่บอกว่า ชั้นรักเทอนะ ดีละ ตอนนี้ระก็อยู่กับครอบครัว รักคนในครอบครัวให้มากนะ ไม่มีใครทิ้งระหรอก

เราบอก ทำมาเปนซึ้งอ่ะ

แม่บอก ชั้นซึ้งมานานละ  555

จิงอ่ะแม่ ?!?

555555

อยากหายป่วยเร็วๆ

อยากไปบ้านสีชมพูอีก

อยากมีความสุข

โอ้ย..สารพัดจะอยาก

ให้มันได้ซักอย่างนะ

แหะ...

ไประยองมา ปกติไม่ค่อยจะอยากไปหรอก

คราวนี้ก่อนไปก็เซ็งแม่ (มากๆ) ไม่อยากไปเลยย

แต่พอไปเข้าจิงๆก็ไม่เลวนะ ดีซะอีก 55

งี้แหละ อะไรก็เปลี่ยนแปลงได้ จะไปเอาแน่อะไรกะคน

เปลี่ยนไปเรื่อย ไร้จุดสิ้นสุด..

ก็ไปเช็งเม้งก่อนตอนเช้า ละก็ไปแวะกินสุกี้ที่ BigC

เสร็จสรรพเรียบร้อยก็ขึ้นบ้าน

ไปถึงก็ล้างระเบียง แล้วก็นอนนน (ง่วงมาก)

ตื่นมาก็เบื่อๆ ลงไปเดินรอบๆบ้านดูต้นไม้ คุยกับป๊ากะแม่

แล้วก็นอนดู TV ไป  พอ 4โมงรู้สึกเบื่อมาก อยู่เฉยไม่ได้อีกต่อไป  เลยออกไปเดินเล่นคนเดียว

เดิน นั่งคุย ทำไรไปเรื่อยเปื่อย  แต่ก็โอ มันก็เพลินใช่ได้

อาจเปนเพราะอยู่กับต้นไม้รึเปล่า ไม่รู้เหมือนกัน

จิกะเล็กไปถีบเรือ เราก็ไปยืนดู พอ 2 คนนั่นเค้าขึ้นจากเรือก็เดินกลับบ้านกันด้วยกัน

ไปถึงแม่เตรียมข้าวไว้เรียบร้อย  เราก็ dinner กัน  พออิ่มก็ลุกไปดู อิมซังอ๊ก กันต่อ

เราว่าดูหนังที่บ้านนี้ สนุกกว่าดูที่บ้านตัวเองเปนไหนๆ

ทุกคนก็ตั้งใจดูกันมากกก 

สงสัยมันจะคนละ feelin กันนะ 555

บรรยากาศมันสบาย ทำให้สบายใจด้วยมั้งนะ

จบปุ๊บ เราก็ไปอาบน้ำนอน สบายอ่ะ  อยู่คนเดียว แอร์เย็นๆ

ช่วงนี้อากาศร้อนมาก ถ้าไม่มีแอร์แล้วรู้สึกอยู่ไม่ได้เลย หงุดหงิดสุดๆ

ไม่รู้เปนไอ้บ้าขี้ร้อนไปตั้งแต่เมื่ไหร่เหอะ

ตื่นเช้าอีกวันตอน 7 โมง

ความจิงรู้สึกตัวตั้งแต่ตี 4 แต่ไม่รู้จะตื่นมาคุยกะหมาที่ไหน 55

อาบน้ำลงมา กินกาแฟกะซาลาเปาไส้ครีม

เดี๋ยวนี้ติดกาแฟหนึบ กินมันทุกวัน ถ้าไม่กินหน้าจะเหมือนซอมบี้มากกว่าคน - -"

แล้วก็นั่งดูละคร จักรๆวงศ์ๆ พระสังข์อ่ะ มันก็สนุกเห่ยๆไปตามเรื่องตามราว

ว่าแต่เด็กตัวเล็กๆนั่น น่ารักดีว่ะ

กินเสร็จก็ช่วยแม่เช็ดบ้านอีกที และเก็บของเตรียมตัวกลับบ้านเดิม

อะไรก็ดีนะบ้านนี้ แต่ถ้ามีแม่บ้านด้วยจะดีมากกกกกกก

เหนื่อยที่ต้องมานั่งทำนั่นทำนี่เอง คือคนมันขี้เกียจถ้าพูดกันตรงๆอ่ะนะ 55

ไปแวะกิน seafood ป้ายาก่อนกลับด้วย แล้วก็หันเฮดกลับบ้าน

ถึงบ้านราวๆ บ่ายโมง รีบขึ้นไปอาบน้ำเลย ร้อนมาก อยากจะบ้า

เมื่อทุกคนพร้อม ก็เข้า Bkk ไปส่งเล็กต่อ และรอแม่ไปงานศพคนนั้นคนนี้ด้วย

ไม่รู้จะทำไร คือไร้จุดหมายโดยสิ้นเชิง เลยไปเดิน shopping ที่ Paragon กะจิแทน

ไม่ได้ซื้อไรมากมาย ได้ของมานิดหน่อยเอง 

ของ .. ตอนเห็นก็อยากได้ แต่พอซื้อมาแล้วก็งั้นๆ 

ของนอกกายได้มาก็ไร้ความหมาย  ว่ามะ

อยากมีความสุขมากกว่า

ความสุขข้างในน่ะ

แต่มันหาซื้อได้ที่ไหนล่ะ

เห้อ..

ถ้ามีความสุขขายกล่องละ 100

ว่าจะซื้อเก็บมันซัก 365 กล่อง

จะได้สุขไปอีกซัก 1 ปี..

ผ่านไปได้อีก 1 ปี

สุก สุก กว่าจะ สุข..

5 5 5

จะตายก่อนไม๊

หวังว่าคงไม่นะ

บรรยายความรู้สึกชีวิตช่วงนี้ไม่ถูกเลย

รู้แต่มันว่างเปล่ามากๆข้างใน

บางทีก็รู้สึก ทรมานมาก

แต่บางทีก็ โอเค อยู่ได้

คงเป็นเพราะคนเรารู้จักที่จะปรับตัวต่อสถานการ์ณต่างๆที่เกิดขึ้นรอบๆตัวมั้งนะ

แรกๆอาจจะแย่ แต่ผ่านไปๆ มันก็จะ stable ขึ้นเรื่อยๆ

Hope so..

เหตุการ์ณมากมายที่เกิดขึ้น เป็นบทเรียนล้ำค่ากับชีวิตเรามาก

สอนให้เรารู้ ถึงสัจธรรมของชีวิต คือ การมีอยู่ และดับไป

สอนให้เรารู้จัก และเข้าใจธรรมชาติของความเป็น คน

สอนให้เรายืนอยู่บน พฐ. ของความจริง และยอมรับความจริง

สอนให้เรารู้จักตัวเอง เรียนรู้ที่จะปรับปรุงตัวเองให้ดีขึ้น

สอนให้เรารู้จักที่จะแยกแยะและจัดลำดับความสำคัญเรื่องต่างๆของชีวิต ว่าอะไรมาก่อน มาหลัง

ที่สำคัญที่สุด มันทำให้เรารู้ว่า สถาบันครอบครัวเปนสิ่งที่สำคัญที่สุดต่อชีวิตของเรา

ครอบครัวจะอยู่เคียงข้างเราเสมอ ไม่ว่าจะสุข จะทุกข์ ไม่ว่าเราจะดีจะชั่ว

เค้าก็จะเลือกที่จะอยู่ข้างเรา และไม่มีวันทำร้ายเรา

การที่เราให้ที่บ้านเข้าถึงเรามากขึ้น แชร์ความรู้สึกซึ่งกันและกันได้

เป็นสิ่งที่ทำให้เรารู้สึกดีมาก และสามารถผ่านวันแต่ละวันไปได้เรื่อยๆ

คำพูดของแม่ที่ให้ข้อคิดและสอนเรา คำพูดที่เตือนสติ ทำให้เรารู้สึกเติบโต

ความเสียใจยังคงอยู่ แต่เราเรียนรู้ที่จะจัดมันให้เข้าที่เข้าทาง

ความอดทนจะทำให้เราข้ามผ่านทุกอย่างไปได้

สติ จะพาชีวิตเราไปสู่ทางที่ดีและถูกต้อง

ในตอนนี้สิ่งที่หวังมากที่สุด คืออยากเป็นคนที่เข้มแข็ง และอยุ่ได้อย่างมั่นคง มั่นใจ มีสติ

ถ้าทำได้สมบูรณ์เมื่อไหร่ คิดว่า ความสุขก็คงมายืนรออยู่ตรงหน้าแล้ว

จิงๆ ความสุข อยู่ใกล้แค่เอื้อม เพียงแต่ความอ่อนแอ ทำให้เราเข้าไม่ถึง

หวังว่าเราคงจะรับมือกับทุกอย่างอย่างมีสติ และดีขึ้นเรื่อยๆ ตามลำดับ

ชีวิตที่มีความสุข รออยู่ และไม่ว่ายังไง เราจะไปให้ถึงให้ได้

555

Smile 'n laugh as much as possible even crying inside.

It doesnt matter if wanna cry, but cry @least that possible.

Keep going on until the breath has gone...

Happiness is not far away juz open mind to feel it.

Juz feel it....

เพื่อน

ห๊ะ อะไรนะ?

เพื่อนไง

อ๋อ.. เพื่อน

ใช่ไง  เพื่อน

อืม.. เพื่อน

เพื่อน

เพื่อน

เพื่อน

เพื่อน

เพื่อน

เพื่อน

เพื่อน

เพื่อน

เพื่อน

เพื่อน

เพื่อน

เพื่อน

เพื่อน

เพื่อน

เพื่อน

เพื่อนเพื่อนเพื่อนเพื่อนเพื่อนเพื่อนเพื่อนเพื่อนเพื่อนเพื่อนเพื่อนเพื่อนเพื่อนเพื่อนเพื่อนเพื่อน

..เพื่อน..

เอียน

อยากอ้วก

...

เปนไข้อีกแล้ว เห้อ..

ปีนี้รอบที่เท่าไหร่วะ จำไม่ได้

แต่รู้สึกว่าเพิ่งป่วยไปแหม่บๆ

ไปวิ่งละยังจะป่วยอีก เจริญจริงแฮะ

เซง อยากหายไวๆ

วันนี้ไปวิ่งมา ปกติวิ่งเสร็จกินน้ำขวดนึง

แต่วันนี้เอาน้ำไปเอง กลับกินไม่หมดขวดว่ะ

แปลกอ่ะ กินไข้ละกินน้ำไม่ค่อยลง รู้สึกพะอืดพะอม จะอ้วกๆ

ทำไมก็ไม่รู้ มันช่างน่าแปลกใจ..

เมื่อวานนี้ไปสลบอยู่ห้องแม่

ทีแรกกะขึ้นไปนอนเล่น คุยกะแม่

แต่พอดีแม่ชวนนอนด้วยก็เลยนอนกะแม่ซะเลย

นอนเสื่อ ตากพัดลมหนาวอ่ะ 

แต่นอนแอร์ที่ห้องไม่หนาว เพราะใส่เสื้อหนาวนอน + ห่มผ้า

ใครรู้คงคิดว่า ไอ้นี่บ้ารึเปล่า 555

นอนกะแม่ก็ดีนะ เปลี่ยนบรรยากาศ

อบอุ่นดี เด๋ววันนี้เอาอีก

จิบอกว่า มัน (คือเราเอง) กะลังขาดความอบอุ่น

5 5 5 5

เห็นจะจริง!

ความจิง แม่อาจจะรู้อยู่ในใจ เลยเอ่ยปากชวนให้นอนด้วยกัน

คงไม่อยากให้เราเปนซากุโระผู้โดดเดี่ยวมั้งนะ

แม่บอกว่า ชั้นรักเทอนะ ดีละ ตอนนี้ระก็อยู่กับครอบครัว รักคนในครอบครัวให้มากนะ ไม่มีใครทิ้งระหรอก

เราบอก ทำมาเปนซึ้งอ่ะ

แม่บอก ชั้นซึ้งมานานละ  555

จิงอ่ะแม่ ?!?

555555

อยากหายป่วยเร็วๆ

อยากไปบ้านสีชมพูอีก

อยากมีความสุข

โอ้ย..สารพัดจะอยาก

ให้มันได้ซักอย่างนะ

แหะ...

ไประยองมา ปกติไม่ค่อยจะอยากไปหรอก

คราวนี้ก่อนไปก็เซ็งแม่ (มากๆ) ไม่อยากไปเลยย

แต่พอไปเข้าจิงๆก็ไม่เลวนะ ดีซะอีก 55

งี้แหละ อะไรก็เปลี่ยนแปลงได้ จะไปเอาแน่อะไรกะคน

เปลี่ยนไปเรื่อย ไร้จุดสิ้นสุด..

ก็ไปเช็งเม้งก่อนตอนเช้า ละก็ไปแวะกินสุกี้ที่ BigC

เสร็จสรรพเรียบร้อยก็ขึ้นบ้าน

ไปถึงก็ล้างระเบียง แล้วก็นอนนน (ง่วงมาก)

ตื่นมาก็เบื่อๆ ลงไปเดินรอบๆบ้านดูต้นไม้ คุยกับป๊ากะแม่

แล้วก็นอนดู TV ไป  พอ 4โมงรู้สึกเบื่อมาก อยู่เฉยไม่ได้อีกต่อไป  เลยออกไปเดินเล่นคนเดียว

เดิน นั่งคุย ทำไรไปเรื่อยเปื่อย  แต่ก็โอ มันก็เพลินใช่ได้

อาจเปนเพราะอยู่กับต้นไม้รึเปล่า ไม่รู้เหมือนกัน

จิกะเล็กไปถีบเรือ เราก็ไปยืนดู พอ 2 คนนั่นเค้าขึ้นจากเรือก็เดินกลับบ้านกันด้วยกัน

ไปถึงแม่เตรียมข้าวไว้เรียบร้อย  เราก็ dinner กัน  พออิ่มก็ลุกไปดู อิมซังอ๊ก กันต่อ

เราว่าดูหนังที่บ้านนี้ สนุกกว่าดูที่บ้านตัวเองเปนไหนๆ

ทุกคนก็ตั้งใจดูกันมากกก 

สงสัยมันจะคนละ feelin กันนะ 555

บรรยากาศมันสบาย ทำให้สบายใจด้วยมั้งนะ

จบปุ๊บ เราก็ไปอาบน้ำนอน สบายอ่ะ  อยู่คนเดียว แอร์เย็นๆ

ช่วงนี้อากาศร้อนมาก ถ้าไม่มีแอร์แล้วรู้สึกอยู่ไม่ได้เลย หงุดหงิดสุดๆ

ไม่รู้เปนไอ้บ้าขี้ร้อนไปตั้งแต่เมื่ไหร่เหอะ

ตื่นเช้าอีกวันตอน 7 โมง

ความจิงรู้สึกตัวตั้งแต่ตี 4 แต่ไม่รู้จะตื่นมาคุยกะหมาที่ไหน 55

อาบน้ำลงมา กินกาแฟกะซาลาเปาไส้ครีม

เดี๋ยวนี้ติดกาแฟหนึบ กินมันทุกวัน ถ้าไม่กินหน้าจะเหมือนซอมบี้มากกว่าคน - -"

แล้วก็นั่งดูละคร จักรๆวงศ์ๆ พระสังข์อ่ะ มันก็สนุกเห่ยๆไปตามเรื่องตามราว

ว่าแต่เด็กตัวเล็กๆนั่น น่ารักดีว่ะ

กินเสร็จก็ช่วยแม่เช็ดบ้านอีกที และเก็บของเตรียมตัวกลับบ้านเดิม

อะไรก็ดีนะบ้านนี้ แต่ถ้ามีแม่บ้านด้วยจะดีมากกกกกกก

เหนื่อยที่ต้องมานั่งทำนั่นทำนี่เอง คือคนมันขี้เกียจถ้าพูดกันตรงๆอ่ะนะ 55

ไปแวะกิน seafood ป้ายาก่อนกลับด้วย แล้วก็หันเฮดกลับบ้าน

ถึงบ้านราวๆ บ่ายโมง รีบขึ้นไปอาบน้ำเลย ร้อนมาก อยากจะบ้า

เมื่อทุกคนพร้อม ก็เข้า Bkk ไปส่งเล็กต่อ และรอแม่ไปงานศพคนนั้นคนนี้ด้วย

ไม่รู้จะทำไร คือไร้จุดหมายโดยสิ้นเชิง เลยไปเดิน shopping ที่ Paragon กะจิแทน

ไม่ได้ซื้อไรมากมาย ได้ของมานิดหน่อยเอง 

ของ .. ตอนเห็นก็อยากได้ แต่พอซื้อมาแล้วก็งั้นๆ 

ของนอกกายได้มาก็ไร้ความหมาย  ว่ามะ

อยากมีความสุขมากกว่า

ความสุขข้างในน่ะ

แต่มันหาซื้อได้ที่ไหนล่ะ

เห้อ..

ถ้ามีความสุขขายกล่องละ 100

ว่าจะซื้อเก็บมันซัก 365 กล่อง

จะได้สุขไปอีกซัก 1 ปี..

ผ่านไปได้อีก 1 ปี

สุก สุก กว่าจะ สุข..

5 5 5

จะตายก่อนไม๊

หวังว่าคงไม่นะ

บรรยายความรู้สึกชีวิตช่วงนี้ไม่ถูกเลย

รู้แต่มันว่างเปล่ามากๆข้างใน

บางทีก็รู้สึก ทรมานมาก

แต่บางทีก็ โอเค อยู่ได้

คงเป็นเพราะคนเรารู้จักที่จะปรับตัวต่อสถานการ์ณต่างๆที่เกิดขึ้นรอบๆตัวมั้งนะ

แรกๆอาจจะแย่ แต่ผ่านไปๆ มันก็จะ stable ขึ้นเรื่อยๆ

Hope so..

เหตุการ์ณมากมายที่เกิดขึ้น เป็นบทเรียนล้ำค่ากับชีวิตเรามาก

สอนให้เรารู้ ถึงสัจธรรมของชีวิต คือ การมีอยู่ และดับไป

สอนให้เรารู้จัก และเข้าใจธรรมชาติของความเป็น คน

สอนให้เรายืนอยู่บน พฐ. ของความจริง และยอมรับความจริง

สอนให้เรารู้จักตัวเอง เรียนรู้ที่จะปรับปรุงตัวเองให้ดีขึ้น

สอนให้เรารู้จักที่จะแยกแยะและจัดลำดับความสำคัญเรื่องต่างๆของชีวิต ว่าอะไรมาก่อน มาหลัง

ที่สำคัญที่สุด มันทำให้เรารู้ว่า สถาบันครอบครัวเปนสิ่งที่สำคัญที่สุดต่อชีวิตของเรา

ครอบครัวจะอยู่เคียงข้างเราเสมอ ไม่ว่าจะสุข จะทุกข์ ไม่ว่าเราจะดีจะชั่ว

เค้าก็จะเลือกที่จะอยู่ข้างเรา และไม่มีวันทำร้ายเรา

การที่เราให้ที่บ้านเข้าถึงเรามากขึ้น แชร์ความรู้สึกซึ่งกันและกันได้

เป็นสิ่งที่ทำให้เรารู้สึกดีมาก และสามารถผ่านวันแต่ละวันไปได้เรื่อยๆ

คำพูดของแม่ที่ให้ข้อคิดและสอนเรา คำพูดที่เตือนสติ ทำให้เรารู้สึกเติบโต

ความเสียใจยังคงอยู่ แต่เราเรียนรู้ที่จะจัดมันให้เข้าที่เข้าทาง

ความอดทนจะทำให้เราข้ามผ่านทุกอย่างไปได้

สติ จะพาชีวิตเราไปสู่ทางที่ดีและถูกต้อง

ในตอนนี้สิ่งที่หวังมากที่สุด คืออยากเป็นคนที่เข้มแข็ง และอยุ่ได้อย่างมั่นคง มั่นใจ มีสติ

ถ้าทำได้สมบูรณ์เมื่อไหร่ คิดว่า ความสุขก็คงมายืนรออยู่ตรงหน้าแล้ว

จิงๆ ความสุข อยู่ใกล้แค่เอื้อม เพียงแต่ความอ่อนแอ ทำให้เราเข้าไม่ถึง

หวังว่าเราคงจะรับมือกับทุกอย่างอย่างมีสติ และดีขึ้นเรื่อยๆ ตามลำดับ

ชีวิตที่มีความสุข รออยู่ และไม่ว่ายังไง เราจะไปให้ถึงให้ได้

555

Smile 'n laugh as much as possible even crying inside.

It doesnt matter if wanna cry, but cry @least that possible.

Keep going on until the breath has gone...

Happiness is not far away juz open mind to feel it.

Juz feel it....

เพื่อน

ห๊ะ อะไรนะ?

เพื่อนไง

อ๋อ.. เพื่อน

ใช่ไง  เพื่อน

อืม.. เพื่อน

เพื่อน

เพื่อน

เพื่อน

เพื่อน

เพื่อน

เพื่อน

เพื่อน

เพื่อน

เพื่อน

เพื่อน

เพื่อน

เพื่อน

เพื่อน

เพื่อน

เพื่อน

เพื่อนเพื่อนเพื่อนเพื่อนเพื่อนเพื่อนเพื่อนเพื่อนเพื่อนเพื่อนเพื่อนเพื่อนเพื่อนเพื่อนเพื่อนเพื่อน

..เพื่อน..

เอียน

อยากอ้วก

...

เปนไข้อีกแล้ว เห้อ..

ปีนี้รอบที่เท่าไหร่วะ จำไม่ได้

แต่รู้สึกว่าเพิ่งป่วยไปแหม่บๆ

ไปวิ่งละยังจะป่วยอีก เจริญจริงแฮะ

เซง อยากหายไวๆ

วันนี้ไปวิ่งมา ปกติวิ่งเสร็จกินน้ำขวดนึง

แต่วันนี้เอาน้ำไปเอง กลับกินไม่หมดขวดว่ะ

แปลกอ่ะ กินไข้ละกินน้ำไม่ค่อยลง รู้สึกพะอืดพะอม จะอ้วกๆ

ทำไมก็ไม่รู้ มันช่างน่าแปลกใจ..

เมื่อวานนี้ไปสลบอยู่ห้องแม่

ทีแรกกะขึ้นไปนอนเล่น คุยกะแม่

แต่พอดีแม่ชวนนอนด้วยก็เลยนอนกะแม่ซะเลย

นอนเสื่อ ตากพัดลมหนาวอ่ะ 

แต่นอนแอร์ที่ห้องไม่หนาว เพราะใส่เสื้อหนาวนอน + ห่มผ้า

ใครรู้คงคิดว่า ไอ้นี่บ้ารึเปล่า 555

นอนกะแม่ก็ดีนะ เปลี่ยนบรรยากาศ

อบอุ่นดี เด๋ววันนี้เอาอีก

จิบอกว่า มัน (คือเราเอง) กะลังขาดความอบอุ่น

5 5 5 5

เห็นจะจริง!

ความจิง แม่อาจจะรู้อยู่ในใจ เลยเอ่ยปากชวนให้นอนด้วยกัน

คงไม่อยากให้เราเปนซากุโระผู้โดดเดี่ยวมั้งนะ

แม่บอกว่า ชั้นรักเทอนะ ดีละ ตอนนี้ระก็อยู่กับครอบครัว รักคนในครอบครัวให้มากนะ ไม่มีใครทิ้งระหรอก

เราบอก ทำมาเปนซึ้งอ่ะ

แม่บอก ชั้นซึ้งมานานละ  555

จิงอ่ะแม่ ?!?

555555

อยากหายป่วยเร็วๆ

อยากไปบ้านสีชมพูอีก

อยากมีความสุข

โอ้ย..สารพัดจะอยาก

ให้มันได้ซักอย่างนะ

แหะ...

ไประยองมา ปกติไม่ค่อยจะอยากไปหรอก

คราวนี้ก่อนไปก็เซ็งแม่ (มากๆ) ไม่อยากไปเลยย

แต่พอไปเข้าจิงๆก็ไม่เลวนะ ดีซะอีก 55

งี้แหละ อะไรก็เปลี่ยนแปลงได้ จะไปเอาแน่อะไรกะคน

เปลี่ยนไปเรื่อย ไร้จุดสิ้นสุด..

ก็ไปเช็งเม้งก่อนตอนเช้า ละก็ไปแวะกินสุกี้ที่ BigC

เสร็จสรรพเรียบร้อยก็ขึ้นบ้าน

ไปถึงก็ล้างระเบียง แล้วก็นอนนน (ง่วงมาก)

ตื่นมาก็เบื่อๆ ลงไปเดินรอบๆบ้านดูต้นไม้ คุยกับป๊ากะแม่

แล้วก็นอนดู TV ไป  พอ 4โมงรู้สึกเบื่อมาก อยู่เฉยไม่ได้อีกต่อไป  เลยออกไปเดินเล่นคนเดียว

เดิน นั่งคุย ทำไรไปเรื่อยเปื่อย  แต่ก็โอ มันก็เพลินใช่ได้

อาจเปนเพราะอยู่กับต้นไม้รึเปล่า ไม่รู้เหมือนกัน

จิกะเล็กไปถีบเรือ เราก็ไปยืนดู พอ 2 คนนั่นเค้าขึ้นจากเรือก็เดินกลับบ้านกันด้วยกัน

ไปถึงแม่เตรียมข้าวไว้เรียบร้อย  เราก็ dinner กัน  พออิ่มก็ลุกไปดู อิมซังอ๊ก กันต่อ

เราว่าดูหนังที่บ้านนี้ สนุกกว่าดูที่บ้านตัวเองเปนไหนๆ

ทุกคนก็ตั้งใจดูกันมากกก 

สงสัยมันจะคนละ feelin กันนะ 555

บรรยากาศมันสบาย ทำให้สบายใจด้วยมั้งนะ

จบปุ๊บ เราก็ไปอาบน้ำนอน สบายอ่ะ  อยู่คนเดียว แอร์เย็นๆ

ช่วงนี้อากาศร้อนมาก ถ้าไม่มีแอร์แล้วรู้สึกอยู่ไม่ได้เลย หงุดหงิดสุดๆ

ไม่รู้เปนไอ้บ้าขี้ร้อนไปตั้งแต่เมื่ไหร่เหอะ

ตื่นเช้าอีกวันตอน 7 โมง

ความจิงรู้สึกตัวตั้งแต่ตี 4 แต่ไม่รู้จะตื่นมาคุยกะหมาที่ไหน 55

อาบน้ำลงมา กินกาแฟกะซาลาเปาไส้ครีม

เดี๋ยวนี้ติดกาแฟหนึบ กินมันทุกวัน ถ้าไม่กินหน้าจะเหมือนซอมบี้มากกว่าคน - -"

แล้วก็นั่งดูละคร จักรๆวงศ์ๆ พระสังข์อ่ะ มันก็สนุกเห่ยๆไปตามเรื่องตามราว

ว่าแต่เด็กตัวเล็กๆนั่น น่ารักดีว่ะ

กินเสร็จก็ช่วยแม่เช็ดบ้านอีกที และเก็บของเตรียมตัวกลับบ้านเดิม

อะไรก็ดีนะบ้านนี้ แต่ถ้ามีแม่บ้านด้วยจะดีมากกกกกกก

เหนื่อยที่ต้องมานั่งทำนั่นทำนี่เอง คือคนมันขี้เกียจถ้าพูดกันตรงๆอ่ะนะ 55

ไปแวะกิน seafood ป้ายาก่อนกลับด้วย แล้วก็หันเฮดกลับบ้าน

ถึงบ้านราวๆ บ่ายโมง รีบขึ้นไปอาบน้ำเลย ร้อนมาก อยากจะบ้า

เมื่อทุกคนพร้อม ก็เข้า Bkk ไปส่งเล็กต่อ และรอแม่ไปงานศพคนนั้นคนนี้ด้วย

ไม่รู้จะทำไร คือไร้จุดหมายโดยสิ้นเชิง เลยไปเดิน shopping ที่ Paragon กะจิแทน

ไม่ได้ซื้อไรมากมาย ได้ของมานิดหน่อยเอง 

ของ .. ตอนเห็นก็อยากได้ แต่พอซื้อมาแล้วก็งั้นๆ 

ของนอกกายได้มาก็ไร้ความหมาย  ว่ามะ

อยากมีความสุขมากกว่า

ความสุขข้างในน่ะ

แต่มันหาซื้อได้ที่ไหนล่ะ

เห้อ..

ถ้ามีความสุขขายกล่องละ 100

ว่าจะซื้อเก็บมันซัก 365 กล่อง

จะได้สุขไปอีกซัก 1 ปี..

ผ่านไปได้อีก 1 ปี

สุก สุก กว่าจะ สุข..

5 5 5

จะตายก่อนไม๊

หวังว่าคงไม่นะ

บรรยายความรู้สึกชีวิตช่วงนี้ไม่ถูกเลย

รู้แต่มันว่างเปล่ามากๆข้างใน

บางทีก็รู้สึก ทรมานมาก

แต่บางทีก็ โอเค อยู่ได้

คงเป็นเพราะคนเรารู้จักที่จะปรับตัวต่อสถานการ์ณต่างๆที่เกิดขึ้นรอบๆตัวมั้งนะ

แรกๆอาจจะแย่ แต่ผ่านไปๆ มันก็จะ stable ขึ้นเรื่อยๆ

Hope so..

เหตุการ์ณมากมายที่เกิดขึ้น เป็นบทเรียนล้ำค่ากับชีวิตเรามาก

สอนให้เรารู้ ถึงสัจธรรมของชีวิต คือ การมีอยู่ และดับไป

สอนให้เรารู้จัก และเข้าใจธรรมชาติของความเป็น คน

สอนให้เรายืนอยู่บน พฐ. ของความจริง และยอมรับความจริง

สอนให้เรารู้จักตัวเอง เรียนรู้ที่จะปรับปรุงตัวเองให้ดีขึ้น

สอนให้เรารู้จักที่จะแยกแยะและจัดลำดับความสำคัญเรื่องต่างๆของชีวิต ว่าอะไรมาก่อน มาหลัง

ที่สำคัญที่สุด มันทำให้เรารู้ว่า สถาบันครอบครัวเปนสิ่งที่สำคัญที่สุดต่อชีวิตของเรา

ครอบครัวจะอยู่เคียงข้างเราเสมอ ไม่ว่าจะสุข จะทุกข์ ไม่ว่าเราจะดีจะชั่ว

เค้าก็จะเลือกที่จะอยู่ข้างเรา และไม่มีวันทำร้ายเรา

การที่เราให้ที่บ้านเข้าถึงเรามากขึ้น แชร์ความรู้สึกซึ่งกันและกันได้

เป็นสิ่งที่ทำให้เรารู้สึกดีมาก และสามารถผ่านวันแต่ละวันไปได้เรื่อยๆ

คำพูดของแม่ที่ให้ข้อคิดและสอนเรา คำพูดที่เตือนสติ ทำให้เรารู้สึกเติบโต

ความเสียใจยังคงอยู่ แต่เราเรียนรู้ที่จะจัดมันให้เข้าที่เข้าทาง

ความอดทนจะทำให้เราข้ามผ่านทุกอย่างไปได้

สติ จะพาชีวิตเราไปสู่ทางที่ดีและถูกต้อง

ในตอนนี้สิ่งที่หวังมากที่สุด คืออยากเป็นคนที่เข้มแข็ง และอยุ่ได้อย่างมั่นคง มั่นใจ มีสติ

ถ้าทำได้สมบูรณ์เมื่อไหร่ คิดว่า ความสุขก็คงมายืนรออยู่ตรงหน้าแล้ว

จิงๆ ความสุข อยู่ใกล้แค่เอื้อม เพียงแต่ความอ่อนแอ ทำให้เราเข้าไม่ถึง

หวังว่าเราคงจะรับมือกับทุกอย่างอย่างมีสติ และดีขึ้นเรื่อยๆ ตามลำดับ

ชีวิตที่มีความสุข รออยู่ และไม่ว่ายังไง เราจะไปให้ถึงให้ได้

555

Smile 'n laugh as much as possible even crying inside.

It doesnt matter if wanna cry, but cry @least that possible.

Keep going on until the breath has gone...

Happiness is not far away juz open mind to feel it.

Juz feel it....

เพื่อน

ห๊ะ อะไรนะ?

เพื่อนไง

อ๋อ.. เพื่อน

ใช่ไง  เพื่อน

อืม.. เพื่อน

เพื่อน

เพื่อน

เพื่อน

เพื่อน

เพื่อน

เพื่อน

เพื่อน

เพื่อน

เพื่อน

เพื่อน

เพื่อน

เพื่อน

เพื่อน

เพื่อน

เพื่อน

เพื่อนเพื่อนเพื่อนเพื่อนเพื่อนเพื่อนเพื่อนเพื่อนเพื่อนเพื่อนเพื่อนเพื่อนเพื่อนเพื่อนเพื่อนเพื่อน

..เพื่อน..

เอียน

อยากอ้วก

...

เปนไข้อีกแล้ว เห้อ..

ปีนี้รอบที่เท่าไหร่วะ จำไม่ได้

แต่รู้สึกว่าเพิ่งป่วยไปแหม่บๆ

ไปวิ่งละยังจะป่วยอีก เจริญจริงแฮะ

เซง อยากหายไวๆ

วันนี้ไปวิ่งมา ปกติวิ่งเสร็จกินน้ำขวดนึง

แต่วันนี้เอาน้ำไปเอง กลับกินไม่หมดขวดว่ะ

แปลกอ่ะ กินไข้ละกินน้ำไม่ค่อยลง รู้สึกพะอืดพะอม จะอ้วกๆ

ทำไมก็ไม่รู้ มันช่างน่าแปลกใจ..

เมื่อวานนี้ไปสลบอยู่ห้องแม่

ทีแรกกะขึ้นไปนอนเล่น คุยกะแม่

แต่พอดีแม่ชวนนอนด้วยก็เลยนอนกะแม่ซะเลย

นอนเสื่อ ตากพัดลมหนาวอ่ะ 

แต่นอนแอร์ที่ห้องไม่หนาว เพราะใส่เสื้อหนาวนอน + ห่มผ้า

ใครรู้คงคิดว่า ไอ้นี่บ้ารึเปล่า 555

นอนกะแม่ก็ดีนะ เปลี่ยนบรรยากาศ

อบอุ่นดี เด๋ววันนี้เอาอีก

จิบอกว่า มัน (คือเราเอง) กะลังขาดความอบอุ่น

5 5 5 5

เห็นจะจริง!

ความจิง แม่อาจจะรู้อยู่ในใจ เลยเอ่ยปากชวนให้นอนด้วยกัน

คงไม่อยากให้เราเปนซากุโระผู้โดดเดี่ยวมั้งนะ

แม่บอกว่า ชั้นรักเทอนะ ดีละ ตอนนี้ระก็อยู่กับครอบครัว รักคนในครอบครัวให้มากนะ ไม่มีใครทิ้งระหรอก

เราบอก ทำมาเปนซึ้งอ่ะ

แม่บอก ชั้นซึ้งมานานละ  555

จิงอ่ะแม่ ?!?

555555

อยากหายป่วยเร็วๆ

อยากไปบ้านสีชมพูอีก

อยากมีความสุข

โอ้ย..สารพัดจะอยาก

ให้มันได้ซักอย่างนะ

แหะ...

ไประยองมา ปกติไม่ค่อยจะอยากไปหรอก

คราวนี้ก่อนไปก็เซ็งแม่ (มากๆ) ไม่อยากไปเลยย

แต่พอไปเข้าจิงๆก็ไม่เลวนะ ดีซะอีก 55

งี้แหละ อะไรก็เปลี่ยนแปลงได้ จะไปเอาแน่อะไรกะคน

เปลี่ยนไปเรื่อย ไร้จุดสิ้นสุด..

ก็ไปเช็งเม้งก่อนตอนเช้า ละก็ไปแวะกินสุกี้ที่ BigC

เสร็จสรรพเรียบร้อยก็ขึ้นบ้าน

ไปถึงก็ล้างระเบียง แล้วก็นอนนน (ง่วงมาก)

ตื่นมาก็เบื่อๆ ลงไปเดินรอบๆบ้านดูต้นไม้ คุยกับป๊ากะแม่

แล้วก็นอนดู TV ไป  พอ 4โมงรู้สึกเบื่อมาก อยู่เฉยไม่ได้อีกต่อไป  เลยออกไปเดินเล่นคนเดียว

เดิน นั่งคุย ทำไรไปเรื่อยเปื่อย  แต่ก็โอ มันก็เพลินใช่ได้

อาจเปนเพราะอยู่กับต้นไม้รึเปล่า ไม่รู้เหมือนกัน

จิกะเล็กไปถีบเรือ เราก็ไปยืนดู พอ 2 คนนั่นเค้าขึ้นจากเรือก็เดินกลับบ้านกันด้วยกัน

ไปถึงแม่เตรียมข้าวไว้เรียบร้อย  เราก็ dinner กัน  พออิ่มก็ลุกไปดู อิมซังอ๊ก กันต่อ

เราว่าดูหนังที่บ้านนี้ สนุกกว่าดูที่บ้านตัวเองเปนไหนๆ

ทุกคนก็ตั้งใจดูกันมากกก 

สงสัยมันจะคนละ feelin กันนะ 555

บรรยากาศมันสบาย ทำให้สบายใจด้วยมั้งนะ

จบปุ๊บ เราก็ไปอาบน้ำนอน สบายอ่ะ  อยู่คนเดียว แอร์เย็นๆ

ช่วงนี้อากาศร้อนมาก ถ้าไม่มีแอร์แล้วรู้สึกอยู่ไม่ได้เลย หงุดหงิดสุดๆ

ไม่รู้เปนไอ้บ้าขี้ร้อนไปตั้งแต่เมื่ไหร่เหอะ

ตื่นเช้าอีกวันตอน 7 โมง

ความจิงรู้สึกตัวตั้งแต่ตี 4 แต่ไม่รู้จะตื่นมาคุยกะหมาที่ไหน 55

อาบน้ำลงมา กินกาแฟกะซาลาเปาไส้ครีม

เดี๋ยวนี้ติดกาแฟหนึบ กินมันทุกวัน ถ้าไม่กินหน้าจะเหมือนซอมบี้มากกว่าคน - -"

แล้วก็นั่งดูละคร จักรๆวงศ์ๆ พระสังข์อ่ะ มันก็สนุกเห่ยๆไปตามเรื่องตามราว

ว่าแต่เด็กตัวเล็กๆนั่น น่ารักดีว่ะ

กินเสร็จก็ช่วยแม่เช็ดบ้านอีกที และเก็บของเตรียมตัวกลับบ้านเดิม

อะไรก็ดีนะบ้านนี้ แต่ถ้ามีแม่บ้านด้วยจะดีมากกกกกกก

เหนื่อยที่ต้องมานั่งทำนั่นทำนี่เอง คือคนมันขี้เกียจถ้าพูดกันตรงๆอ่ะนะ 55

ไปแวะกิน seafood ป้ายาก่อนกลับด้วย แล้วก็หันเฮดกลับบ้าน

ถึงบ้านราวๆ บ่ายโมง รีบขึ้นไปอาบน้ำเลย ร้อนมาก อยากจะบ้า

เมื่อทุกคนพร้อม ก็เข้า Bkk ไปส่งเล็กต่อ และรอแม่ไปงานศพคนนั้นคนนี้ด้วย

ไม่รู้จะทำไร คือไร้จุดหมายโดยสิ้นเชิง เลยไปเดิน shopping ที่ Paragon กะจิแทน

ไม่ได้ซื้อไรมากมาย ได้ของมานิดหน่อยเอง 

ของ .. ตอนเห็นก็อยากได้ แต่พอซื้อมาแล้วก็งั้นๆ 

ของนอกกายได้มาก็ไร้ความหมาย  ว่ามะ

อยากมีความสุขมากกว่า

ความสุขข้างในน่ะ

แต่มันหาซื้อได้ที่ไหนล่ะ

เห้อ..

ถ้ามีความสุขขายกล่องละ 100

ว่าจะซื้อเก็บมันซัก 365 กล่อง

จะได้สุขไปอีกซัก 1 ปี..

ผ่านไปได้อีก 1 ปี

สุก สุก กว่าจะ สุข..

5 5 5

จะตายก่อนไม๊

หวังว่าคงไม่นะ

บรรยายความรู้สึกชีวิตช่วงนี้ไม่ถูกเลย

รู้แต่มันว่างเปล่ามากๆข้างใน

บางทีก็รู้สึก ทรมานมาก

แต่บางทีก็ โอเค อยู่ได้

คงเป็นเพราะคนเรารู้จักที่จะปรับตัวต่อสถานการ์ณต่างๆที่เกิดขึ้นรอบๆตัวมั้งนะ

แรกๆอาจจะแย่ แต่ผ่านไปๆ มันก็จะ stable ขึ้นเรื่อยๆ

Hope so..

เหตุการ์ณมากมายที่เกิดขึ้น เป็นบทเรียนล้ำค่ากับชีวิตเรามาก

สอนให้เรารู้ ถึงสัจธรรมของชีวิต คือ การมีอยู่ และดับไป

สอนให้เรารู้จัก และเข้าใจธรรมชาติของความเป็น คน

สอนให้เรายืนอยู่บน พฐ. ของความจริง และยอมรับความจริง

สอนให้เรารู้จักตัวเอง เรียนรู้ที่จะปรับปรุงตัวเองให้ดีขึ้น

สอนให้เรารู้จักที่จะแยกแยะและจัดลำดับความสำคัญเรื่องต่างๆของชีวิต ว่าอะไรมาก่อน มาหลัง

ที่สำคัญที่สุด มันทำให้เรารู้ว่า สถาบันครอบครัวเปนสิ่งที่สำคัญที่สุดต่อชีวิตของเรา

ครอบครัวจะอยู่เคียงข้างเราเสมอ ไม่ว่าจะสุข จะทุกข์ ไม่ว่าเราจะดีจะชั่ว

เค้าก็จะเลือกที่จะอยู่ข้างเรา และไม่มีวันทำร้ายเรา

การที่เราให้ที่บ้านเข้าถึงเรามากขึ้น แชร์ความรู้สึกซึ่งกันและกันได้

เป็นสิ่งที่ทำให้เรารู้สึกดีมาก และสามารถผ่านวันแต่ละวันไปได้เรื่อยๆ

คำพูดของแม่ที่ให้ข้อคิดและสอนเรา คำพูดที่เตือนสติ ทำให้เรารู้สึกเติบโต

ความเสียใจยังคงอยู่ แต่เราเรียนรู้ที่จะจัดมันให้เข้าที่เข้าทาง

ความอดทนจะทำให้เราข้ามผ่านทุกอย่างไปได้

สติ จะพาชีวิตเราไปสู่ทางที่ดีและถูกต้อง

ในตอนนี้สิ่งที่หวังมากที่สุด คืออยากเป็นคนที่เข้มแข็ง และอยุ่ได้อย่างมั่นคง มั่นใจ มีสติ

ถ้าทำได้สมบูรณ์เมื่อไหร่ คิดว่า ความสุขก็คงมายืนรออยู่ตรงหน้าแล้ว

จิงๆ ความสุข อยู่ใกล้แค่เอื้อม เพียงแต่ความอ่อนแอ ทำให้เราเข้าไม่ถึง

หวังว่าเราคงจะรับมือกับทุกอย่างอย่างมีสติ และดีขึ้นเรื่อยๆ ตามลำดับ

ชีวิตที่มีความสุข รออยู่ และไม่ว่ายังไง เราจะไปให้ถึงให้ได้

555

Smile 'n laugh as much as possible even crying inside.

It doesnt matter if wanna cry, but cry @least that possible.

Keep going on until the breath has gone...

Happiness is not far away juz open mind to feel it.

Juz feel it....